Schouderloos

Pak mij in en zet mij op uw kast.

Mijn waarde zal groeien met de lagen stof die mijn

grijze ogen zullen bedekken.

 

Vergeet dat je mij hebt gevonden,

en speel buiten met de vrienden die je nooit hebt gehad.

 

Ik wacht wel om opgeraapt te worden

wanneer de regen komt neervallen op het glas

dat zich over de jaren heeft geblazen rondom jou.

 

Trek maar aan mijn koord opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw.

Ik zal zeggen dat ik van je hou, het staat in me geprogrammeerd.

Mijn ogen knipperen niet, ik vertel de waarheid.

 

Het glas rondom wordt beschilderd met mijn woorden.

Je gelooft ze allemaal.

 

Verstoten en verdorven bloei je,

met mij als enige vriend.

 

Kwijn nu weg onder de laag stof

Die mij ooit ten parten speelde.

 

De regen is gestopt, het zonlicht schijnt doorheen de barsten.

Zet je nu nog mijn plek, lieverd.

We zijn uitgespeeld.

Met vlagen sneeuw

wordt de garage bestormd

in de gezelligste stad van Brabant,

volgens Frank en Rocky.

 

Deur gedicht, raam beslagen.

Ik wou maar kan nu enkel uren turen naar het wit om me heen.

Eten heb ik in voorraadkasten, water komt uit de keukenkraan,

ik besta nog steeds.

 

Het dak kraakt, de muren kleuren mee met de foto’s

Van een eens gelukkig leven in een ander land, een ander mens.

De grond wordt warmer onder mijn koude, harige voeten.

 

Ik hoor door de sneeuw de massa’s mensen met mensen zeveren over treinen die te laatkomen

kinderen die te dik worden die elkaar en hun niet meer respecteren & hoe goed het is waar we nu zijn maar gelukkig vertrekt die trein nu eindelijk Oh, what’sappje van haar vriendje post ze even op zijn wall dat haar kutleveuh beter zou gaan als die prof nu eindelijk eens zou mailen over de E-opdracht die in het presemester zou gemaakt moeten worden maar een vrouw naast haar skypet met haar zoon via een Ipadpodtoch over de uitslag van een voetbalwedstrijd die de Metro zal behandelen in hun column waar je iedere week iets

 

STILTE!

Ketst terug.

 

Analoog versus digitaal, het oude veranderd in een nieuw iets,

De kabel is uit de visbokaal gesnokt en t’internet is uitgevallen.

De ketel is op het gasfornuis gezet, de radio staat op 10.

Ik plof neer in mijn sofa

 

En kijk hoe het morgen wordt. 

Het moest uitgeklaard worden.

Een gemis van 5 jaar dat telde doorheen mijn kiezen,

Het verstand ontnomen.

 

De angst regeerde en de schoenen werden gevuld

maar lood loopt niet lekker, pijn 

is wat ik uitstraal als ik even mag.

Dan het antwoord:

 

Ik ben  in mijn leven verkeerd

een fout begaan.

 

Wild Thing,

je laat me zweven ongeacht dat ik

de grond in ben geboord.

Ik heb je teniet gebracht & gesmeekt

to make my heart sing…

 

I think I love you.

En dat verdien je niet.

Want ik ben het die jouw naar mijn niveau haalde.

 

Het geluk wacht op je, mijn lieve schat,

hoop brengt mij in vervoering

een Rewind als offer

 

Van de goeie, ouwe VHS